
رباتها در آینده شغلهای ما را خواهند گرفت. این یک تئوری توطئه یا ترس بیجا نیست، بلکه یک حقیقت مسلم است. در آیندهی نهچندان دور، در کارخانهها رباتها جایگزین کارگران میشوند، کامیونهای خودران روانهی جادهها میشوند و پهپادها آسمانها را میپوشانند. اما مساله اینجاست که چنین روندی محدود به همین شغلها نخواهد بود. در آینده، بسیاری از شغلها، از شغلهای پیچیده مانند کارهای خلاقانه گرفته تا شغلهای پیشپاافتاده، از آن رباتها خواهد شد. در ادامه به شغلهایی میپردازیم که احتمالا فکر نمیکردید رباتها از پس انجام آنها برمیآیند.
هواداران بیسبال

یک تیم بیسبال کرهای به نام «هانوا ایگلز» (Hanwha Eagles) از یک رویکرد جدید برای جذب هوادار استفاده کرده است. این تیم به جای اینکه استادیوم خود را با اشخاص واقعی پر کند، به استفاده از رباتها روی آورده است. این تیم در طی سالهای اخیر با مشکل کاهش تعداد هوادار دستوپنجه نرم میکند. به همین خاطر، مدیران این تیم به جای اینکه استادیوم خود را با افراد واقعی پر کنند، صندلیهای خالی استادیوم را با استفاده از رباتها پر کردهاند. این رباتها بهطور برنامهریزیشده شعار میدهند، تشویق میکنند و حرکات مشابه هواداران را انجام میدهند. هوادارانی که حال و حوصلهی آمدن به استادیوم را ندارند، میتوانند از طریق اینترنت به این رباتها وصل شوند و تصویر صورتشان را بر چهرهی رباتها به نمایش دربیاورند.
منتقدین غذا

زمانی که نخستوزیر سابق تایلند از کیفیت پایین غذاهای تایلندی به ستوه آمده بود، خواستار انجام کاری برای حل این مشکل شد. او این مشکل را در کابینهی دولت مطرح کرد، و آنها به یک راهحل رسیدند: ساخت یک ربات. دولت تایلند نام این ربات را e-Delicious گذاشت؛ رباتی که در حقیقت یک منتقد غذا بود.
ربات e-Delicious میتوانست طعم غذاهای تایلندی را بررسی کند و به آنها نمره بدهد. طبق نظر رییس این پروژه، این ربات «ارزانترین و آسانترین روش» برای ارزشگذاری غذا بود. اگرچه دولت برای ساخت این ربات صدها هزار دلار پول خرج کرد و یکسوم بودجهی سازمان نوآوری تایلند صرف ساخت این ربات شد.
فروشندگان تلفنی

بسیاری از شرکتها برای خدمات تلفنی از صداهای از پیش ضبطشده استفاده میکنند. اما یک شرکت بیمه از این هم فراتر رفته و هنگامی که مشتریان خواستار صحبت با اپراتور میشوند، یک ربات به آنها جواب میدهد. این کمپانی از یک ربات بهعنوان فروشندهی تلفنی استفاده میکند؛ رباتی که ربات بودن خود را انکار میکند. این ربات خود را سامانتا وست مینامد و در حین مکالمات همواره اصرار دارد که او یک انسان است. اگر فردی او را یک ربات بنامد، او در جواب میگوید: «من یک فرد واقعی هستم. شاید ارتباط ما دچار مشکل شده که بابت این مساله از شما معذرت میخواهم.»
البته این ربات چندان پیشرفته نیست و در حال حاضر فقط در مورد بیمهی عمر میتواند پاسخگو باشد و در مورد مسائل دیگر عملکرد چندان خوبی ندارد. با این وجود، این ربات نشانهای از آیندهی هوش مصنوعی و رباتها است؛ آیندهای که تشخیص بین رباتها و انسانها همواره سختتر از گذشته میشود.
آهنگسازان

در آیندهی نهچندان دور، رباتها احتمالا بسیاری از آهنگسازان را از کار بیکار میکنند. محققان دانشگاه جورجیا رباتی را ساختهاند که قادر به ساخت و اجرای آهنگهای مختلف است. این ربات از چهار دست بهره میبرد و بعد از گوش کردن به آهنگهای مختلف، از آنها الهام میگیرد و آهنگ جدیدی را خلق میکند. این ربات از شبکههای عصبی بهره میبرد و با استفاده از آنها میتواند الگویهای آهنگها را شناسایی کند و بر اساس آنها آهنگهای جدیدی را بسازد. محققان میگویند که آنها انواع و اقسام آهنگها از بتهوون گرفته تا لیدی گاگا را برای این ربات پخش کردهاند، اما به نظر میرسد که آهنگهای ساخته شده توسط این ربات بیشتر به آهنگهای کلاسیک و جاز گرایش دارد.

فناوریها با سرعت زیادی در حال پیشرفت هستند، فناوریهایی که تا همین حالا هم زندگیهای ما را متحول کردهاند. از میان این پیشرفتها، میتوانیم به پیشرفت فزایندهی فناوریهای مربوط به علم پزشکی اشاره کنیم. فناوریهایی که شاید در آیندهی نزدیک بتوانند بدن انسان را بهطور کلی بازسازی کنند. در ادامه به تعدادی از این فناوریها نگاهی میاندازیم.
۵. چشم
در سال ۲۰۰۹، ری فلین، یک بازنشستهی بریتانیایی، به دلیل کهولت سن و بیماریهای چشمی، توانایی تشخیص چهرهها را از دست داد. در سال ۲۰۱۵، یک قطعهی الکترونیکی در چشم او کار گذاشته شد که میتوانست ویدیوها را به سلولهای شبکیهی چشم او منتقل کند. این فرد با استفاده از یک عینک مجهز به دوربین فیلمبرداری، دوباره توانست چهرهها را تشخیص دهد و حتی مطالعه کند. به لطف این فناوری، او با چشمهای بسته هم میتوان جهان اطراف خود را ببیند. به گفتهی پزشک مسئول این نوآوری، این تکنولوژی پتانسیلهای زیادی دارد و میتواند زندگی افراد زیادی را متحول کند.
۴. دندان

در آیندهی نزدیک، احتمالا با استفاده از فناوریهای نوین میتوانیم دندانهایی را تولید کنیم که بهطور خودکار بازسازی میشوند و از ایجاد حفره جلوگیری میکنند. در رابطه با همین موضوع گفته میشود که با بهرهگیری از سلولهای بنیادی لثههای بزرگسالان، در زمینهی توسعهی دندانهای بیونیکی پیشرفتهای محسوسی حاصل شده است. هرچند ساخت دندانهای بیونیک شاید امکانپذیر شود، اما برخی از متخصصین میگویند که چنین کاری احتمالا همهگیر نخواهد شد و فقط برای موارد خاص محدود باقی میماند. علاوه بر این، برخی از محققین در تلاشاند که با استفاده از فناوری پرینت ۳ بعدی دست به چاپ دندانهای بادوام بزنند. کاری که احتمالا موجب سادهتر شدن فرایند کاشت دندان میشود.
۳. دست

در فیلم «هزارتوی پن» (Pan’s Labyrinth)، چشمان یکی از شخصیتها در کف دستان او قرار داشت. هرچند این یک فیلم فانتزی بود، اما در حال حاضر دست مصنوعی مجهز به دوربین در حال توسعه است. این دست مصنوعی میتواند اشیاء را مشاهده کند. سپس بعد از عکس گرفتن از شیء و مقایسهی آن با بانک اطلاعات از پیش ذخیرهشده، یکی از ۴ حالت را برای گرفتن شیء مذکور انتخاب میکند.
دانشمندان عکس ۵۰۰ شیء را نشان این دست دادهاند و برای هرکدام از اشیاء از ۷۲ زاویهی مختلف در پسزمینههای مختلف عکس گرفتهاند تا این دست مکانیکی قادر به شناسایی آنها در شرایط مختلف باشد. بنا به آزمایشهای انجامشده، میزان اثربخشی این دست حدود ۹۰ درصد است. برای اینکه این دست را برای عموم عرضه کنند، باید میزان این اثربخشی به ۱۰۰ درصد برسد. دانشمندان امیدوارند که با استفاده از الگوریتمهای جدید بتوانند هرچه سریعتر به این هدف برسند. همچنین آنها قصد دارند وزن این دست را کاهش دهند و دوربین را بهجای پشت دست، در کف دست تعبیه کنند.
۲. لوزالمعده

لوزالمعدهی بیونیکی توسط محققان بیمارستان ماساچوست و دانشگاه بوستون ساخته شده است. این لوزالمعدهی مصنوعی بهطور خودکار میزان قند خون را بررسی میکند و با توجه به آن، مقدار انسولین موردنیاز را آزاد میکند. برای اندازهگیری میزان قند خون، یک سنسور در زیر پوست تعبیه میشود که هر ۵ دقیقه یکبار این میزان را اندازه میگیرد و اطلاعات آن را به آیفون میفرستد. اپلیکیشن مخصوص هم محاسبات لازم را برای مقدار انسولین موردنیاز انجام میدهد. بر اساس آزمایشهای انجامشده، افرادی که از این لوزالمعدهی بیونیکی استفاده کردهاند، نسبت به افرادی که تحت درمانهای معمول هستند، قند خون طبیعیتری داشتهاند.

هوش مصنوعی گوگل را شاید بیشتر به خاطر سر و صدایی که با شکست دادن قهرمانان بازی «گو» (Go) به پا کرد بشناسیم، ولی توسعهدهندگان DeepMind سراغ بازیهای ویدیویی هم رفتهاند. پیش از این بازی کردن استارکرفت توسط هوش مصنوعی را دیده بودیم، ولی سازندگان هوش مصنوعی شرکت DeepMind پایشان را فراتر گذاشته و سراغ یک بازی آنلاین و چند نفره رفتهاند. این محققان به یک هوش مصنوعی یاد دادهاند تا نسخهای دستکاری شده از بازی Quake III Arena را مانند یک انسان بازی کند.
محققان شرکت DeepMind هوش مصنوعی خود را برای بازی کردن حالت «فتح پرچم» بازی «کوایک ۳» (Quake III) تمرین دادهاند. هوش مصنوعی آنها در حال حاضر آنقدر خوب بازی میکند که نه تنها از انسان بهتر است، بلکه میتواند با هوشهای مصنوعی دیگر هم به خوبی همکاری کند.
نقشههای به صورت اتفاقی ساخته میشوند تا هوش مصنوعی هر بار با چالشی جدید مواجه شود.
هوش مصنوعی ساخته شده برای یاد گرفتن بازی کوایک ۳ را FTW یا For the Win نامگذاری کردهاند. این هوش مصنوعی ۴۵۰ هزار بازی کوایک ۳ انجام داده است تا بتواند به خوبی چگونگی بازی کردن را یاد بگیرد و همچنین بازی کردنش را بهبود بخشد.
در توضیح چگونگی آموزش هوش مصنوعی، وبلاگ DeepMind نوشته است: «ما هوش مصنوعی را به صورت جداگانه و به عنوان یک فرد تمرین میدهیم و سپس از آن میخواهیم در کنار افراد دیگر، که ممکن است هوش مصنوعی یا انسان باشند، بازی کند. یک بازی فتح پرچم نیازمند همکاری کامل اعضای تیم برای برنده شدن در مقابل تیم رقیب است؛ آن هم در حالی که با سبکهای مختلفی از بازی کردن از سوی رقبا مواجه میشوند.»
رفتارهایی که هوش مصنوعی خودش با بازی کردن آموخته است.
محققان برای آزمایش هوش مصنوعی، پس از هر مسابقه، نقشهی بازی را تغییر دادهاند تا توانایی هوش مصنوعی را در تغییر استراتژی بسنجند؛ کاری که انسانها به راحتی انجام میدهند. در ادامهی وبلاگ DeepMind نوشته شده است: «هوش مصنوعی ما باید از ابتدا یاد گرفتن، عمل کردن، همکاری کردن و رقابت در محیطی کاملا ناشناخته را بیاموزد.»
نکتهی جالب این جاست که هوش مصنوعی DeepMind نه تنها به نقطهای رسیده است که بهتر از انسان بازی میکند و درصد برنده شدن او بسیار بالاتر است، بلکه میزان همکاری بالاتری هم از انسان با همتیمیهای خود دارد. هوش مصنوعی برای مثال یاد گرفته است که همتیمیهای خود را دنبال کند و همچنین در پایگاه دشمن، در انتظار رقبا بنشیند.

در یک کار تحقیقاتی مشترک که در آزمایشگاه علوم کامپیوتر MIT و آزمایشگاه هوش مصنوعی (CSAIL) انجام شد یک ابزار جدید با نام PixelPlayer معرفی شد که میتواند سازهای موسیقی که در یک ویدئو اجرا میشوند را از یکدیگر تشخیص دهد. با استفاده از این سیستم، می توانید روی یک وسیله در یک ویدیو کلیک کنید؛ با این کار سیستم صدایی که از آن دستگاه پخش میشود را جدا میکند.
این سیستم در آزمایشگاه هوش مصنوعی و با استفاده از یک روش یادگیری عمیق ساخته شده است. در این آزمایش برای آموزش پیکسل پلیر بیش از ۶۰ ساعت ویدئو مورد استفاده قرار گرفته است. در مجموع سه شبکه عصبی در این سیستم حضور دارند: یکی برای تشخیص ویدئو، یکی برای تشخیص صدا و سومی برای جداسازی صدا. شبکه عصبی که وظیفه جداسازی صدا را برعهده دارد، پیکسلهای تصویری خاص را با امواج صوتی خاص مرتبط می کند و سپس صداهای مختلف را از یکدیگر جدا میکند.
با توجه به توانایی این سیستم در جدا کردن صدای سازهای مختلف از یکدیگر، میتوان صدای هر یک از سازها را به طور دلخواه کم و زیاد کرد.
در حال حاضر شاید این سیستم کاربرد چندانی برای همه افراد نداشته باشد اما گروههای موسیقی و علاقه مندان ابزارهای موسیقی میتوانند از این سیستم به خوبی استفاده کنند و به صدای ساز مورد علاقه خود به صورت اختصاصی در یک ویدئو گوش کنند. همچنین با توجه به توانایی این سیستم در جدا کردن صدای سازهای مختلف از یکدیگر، میتوان صدای هر یک از سازها را به طور دلخواه کم و زیاد کرد.
با این حال، پیکسل پلیر هنوز عملکرد چندان مطلوبی ندارد. این سیستم تنها میتواند صدای ۲۰ ساز مختلف را تشخیص دهد و همین کار را هم چندان بدون نقص انجام نمیدهد. اما با پیشرفت بیشتر، میتواند تبدیل به یک ابزار ویرایش صوتی تاثیرگذار شود. این سیستم میتواند به مهندسان صدا برای بهبود یا بازگرداندن کیفیت فیلم قدیمی کنسرتها کمک کند. همچنین میتواند برای آموزش روباتها در مورد نحوه شناسایی صداهای مختلف محیطی مانند حیوانات، وسایل نقلیه و وسیلههای دیگر مورد استفاده قرار گیرد.
این اولین بار نیست که از یادگیری ماشین و هوش مصنوعی در صنعت موسیقی استفاده میشود. برای مثال اخیرا، پژوهشگر گوگل، Magenta، یک شبکه عصبی عمیق برای تولید صدا به نام «NSynth Super» ایجاد کرده که با استفاده از کد دستوری، می توانید ابزار دیجیتال اختصاصی خود را از ابتدا تولید کنید.
هوش مصنوعی روز به روز کاربرد بیشتری در زندگی روزمره پیدا میکند و به زودی شاهد انواع نرمافزارهای عمومی مبتنی بر هوش مصنوعی خواهیم بود. شما آینده صنعت موسیقی را با ورود هوش مصنوعی چگونه ارزیابی میکنید؟
منبع: KnowTechie

زمانی که به آینده و چگونگی استفاده از تکنولوژی در زندگیمان فکر میکنیم، معمولا یکی از اولین ایدههایی که به ذهنمان میآید، مجموعهای از رباتهای کوچک است که در خانهی مان مشغول حرکت هستند؛ رباتهایی که کارهایمان رومزه و تکراریمان را برایمان انجام میدهند.
هنوز به نقطهای نرسیدهایم که در آن رباتهای مختلفی در خانهمان، هر کدام یک وظیفه را برعهده گرفته باشند. پیچیدهترین رباتی که در خانهی افراد پیدا میشود، احتمالا یک ربات دیسکی کوچک است که از استند خودش به بیرون میآید تا سطح خانهی افراد را جارو کند. با این حال، اگر به ایدهی اصلیمان از آیندهی نزدیک و تکنولوژی بازگردیم، میبینیم که حجم زیادی از کارها هنوز هم نیاز به طراحی یک ربات دارند. برای شروع شاید بد نباشد سراغ یک ربات رویم که وظیفهی مراقبت از گیاهان خانگیمان را برعهده میگیرد.
تعدادی مهندس حوزهی ربات در چین، یک ربات «هگزا» (Hexa) را طوری دستکاری کردهاند که میتواند از پس انجام این کار برآید. «سون تیانکی» (Sun Tianqi)، که صد درصد اسمش را اشتباه تلفظ کردهایم، مدیرعامل شرکت رباتیک «وینکراس» (Vincross) است. تیانکی در سال ۲۰۱۴ در شرکت خود پروژهای با مضمون «ارایهی تکنولوژی انسانها به گیاهان» راه انداخته بود. این پروژه تازه دست و پا پیدا کرده است.
مدیرعامل شرکت وینکراس ربات هگزا خودش را طوری دستکاری کرده است که یک گیاه را روی سر خود حمل میکند. این ربات اگر تصور کند که گیاه نور کافی دریافت نمیکند، آن را به مکان بهتری میبرد. البته توانایی این ربات فقط هم در نقل مکان و رساندن نور خورشید به گیاه نیست. در صورتی که آب کافی به گیاه نرسد، این ربات با تکان دادن پاهای خود به انسان اطلاع میدهد که باید به گیاه آب بدهد.
سون تیانکی دربارهی ساختهی خود میگوید: «با این پروژه، میتوان گفت که یک گیاه را تبدیل به یک حیوان کردهام. به گیاه کمک کردهام تا محدودیتهایی که طبیعت در مقابلش گذاشته را پشت سر بگذارد. اگر بخواهم سادهتر بگویم، به یک گیاه کمک کردهام تا به کمک تکنولوژی رباتیک، حرکت کردن را تجربه کند.»
او ادامه میدهد: «با این پروژهی کوچک، در واقع هم یک اثر هنری است و هم یک محصول تکنولوژی، امیدوارم به انسانها یادآوری کنیم که ما همیشه در حال شکستن محدودیتها به کمک تکنولوژی هستیم؛ محدودیتهایی که طبیعت در طول میلیونها سال گذشته مشخص کرده است.»
ایدهی ساخت این ربات، با مرگ یک گل آفتابگردان در ذهن سون تیانکی شکل گرفت. تیانکی توضیح میدهد: «اگر این گل آفتابگردان میتوانست فقط چند متر آن طرفتر برود و خودش را از سایه دور کند، نجات پیدا میکرد. گل آفتابگردان به دلیل محدودیتهای طبیعی مرده است. در حالی که ما انسانها در همه حال از تکنولوژی استفاده میکنیم تا محدودیتهای طبیعیمان را پشت سر بگذاریم. این گیاه نمیتواند به صورت طبیعی راه برود، ولی به کمک تکنولوژی میتواند.»
منبع: Digital Trends